Przez ostatnie 10 lat w Polsce zbudowano ponad 1,7 mln nowych mieszkań, pomimo tego wciąż jak mantrę powtarza się, że nad Wisłą brakuje ich 1,5-2 mln, a na tle innych krajów europejskich sytuujemy się w grupie państw o najniższym poziomie nasycenia. Jak więc jest naprawdę? Odpowiedź brzmi banalnie — to zależy, bo "diabeł tkwi w szczegółach". W istocie obliczenie luki mieszkaniowej przy wielu zmieniających się czynnikach, od których jesteśmy zależni, nie jest wcale zadaniem prostym.

W rozmowach dotyczących CPK, a od niedawna „Portu Polska”, pojawiają się imponujące liczby. Dziesiątki miliardów inwestycji, tysiące kilometrów nowych linii i rekordowe czasy przejazdów pomiędzy największymi miastami. To działa na wyobraźnię. Przyszłość projektu nie rozstrzygnie się jednak w kabinach maszynistów szybkich pociągów czy też w terminalu odlotów. Rozstrzygnie się dużo bliżej domu zwykłych ludzi, na przystanku autobusowym w małym miasteczku i na niewielkiej stacji kolejowej. Bez sprawnego dojazdu i dopracowanego modelu ostatniej mili cała architektura portu pozostanie systemem zaprojektowanym nie dla obywateli, lecz obok nich.